İnsan olmak zor mudur?Bir sürü hislerimiz var.Hissiz olmak nasıl bir şey merak ederim.2-3 hafta önce falan dişçiye gittim 18 yıllık hayatımda ilk kez ağzımın sol tarafını hissetmedim.Çok kez vurdum derime,sıktım,cimcikledim(tabi çaktırmadan) hiçbirşey hissetmedim.
Bir film vardı bilmem hatırlıyor musunuz?O kadar ilgi çekiciydi ki hala aklımda.Tabii ki de bir bilim-kurguydu.İnsanoğlunun ileriki zamanlarda savaşlardan bıkmadığı zamanları anlatıyordu.Bu savaşlar yüzünden çok kişi ölmüş ve insanoğlu azalmaya başlamış.Bu yüzden de yeni bir maddeden yeni bir ilaç geliştirmişler.İlaç insanın nefret,acı,ağlama yani insanı savaşa iten bütün nedenleri yok eden;fakat gülmek,sevinmek,acımak gibi iyi duyguları yok eden de bir ilaçmış .O filmin üzerinde çok düşünmüştüm.Acaba böyle bir ilaç gerçekten gerekli mi veya nasıl bir şey?
Ben hayatımda çok az ağlarım.Fakat çok kez üzülür ve sinirlenirim.Herşeyden çok sıkılırım.Hayat bana çevremden daha çok monoton gelir.Hata yaptığımda kendime kızarım.Başkaları mantıksız şeyler söylediğinde onlara bazen yüzyüze bazen içimden kızarım.Ben böyleyimdir.Acaba bu ilaç olsa ve ben bunlardan kurtulsam hayat daha mı iyi olur?
Acaba hiç doğmayan birisi bir yaşam formu olarak insan olmayı seçer mi?Daha fazla avantajın yanında daha çok dezavantajı seçer mi?Biz seçer miyiz?Ben seçer miyim?Hep cevapsız sorular.Hep çıkmaz sokak.
Ha unutmadan bir de aşk var tabii.Hayatta en karmaşık şey bence aşk.İki insan aynı şey düşünmedikçe aynı duyguları paylaşmadıkça aşk olmuyor.Bu sanki ikizlerin birbirine aşık olması gibi bir şey.Ruh ikizi derler ya hani.
Neyse öylesine yazdım işte.Sıkılıyorum.İnternetim ağır.Uzaklaşmaya çalışıyorum şimdi bu düşüncelerimden.
